به نام خدا-  شیرین ستونی دوازدهم تجربی ۲نامه ی سر گشاده ی من به وزیر علومآقای وزیرمن و دوستان بسیاری که امسال هم مانند سال های قبل بیش از یک میلیون نفر می شویم دوازده سال است که به امید کنکور درس می خوانیم؛ اما من یک سوال از شما می پرسم، آیا دوازده سال زندگی انسان با یک آزمون سنجیده می شود؟ آن هم آزمونی که فقط و فقط حافظه ی من و امثال من را می سنجد؟ آقای وزیر،من شعر های  کتاب ادبیات را با احساس می خوانم، بوی گل و ریحان هارا در سال دهم ازبر بودم و در سال یازدهم انسانم آرزوست مورد علاقه ی من بود. آقای وزیر، من به نوشتن علاقه مند هستم، زنگ های انشا را همیشه دوست داشتم، احساساتم  را با ظرافت تمام با قلم به روی کاغذ می آورم ؛ اما کجای این کنکور شما این مهارت مرا می سنجد؟ آقای وزیر..از خواندن درس زیست عاشق دنیای اطرافم می شوم،با عینک دانش به گیاهان نگاه می کنم،زیبایی ها و نظم بدن را چنان با شوق می  خوانم  و وزن و قافیه هایش را اثری زیبا از شعر حافظ می یابماین شور و عشق را چگونه می سنجید؟آقای وزیر محترممن زبان انگلیسی را بسیار دوست دارم و به خوبی صحبت می کنم،اما وقتی به قواعدی گیر می دهید که خود انگلیسی زبانان هم در طول عمرشان به آن ها فکر نکرده اند درصد زبانم می شود هشتاد و میگویند توی کنکور شما از من بهتر ها هست،پس من رشته ای که دوست دارم را از دست می دهم.آقای وزیراین کنکوری که گذشت از آن از پل صراط خدا هم سخت تر شده،کجایش مسئله ی ریاضی ای که من تا یک قدمی پاسخش رفته ام را به شما نشان می دهد؟آقای وزیرمگر می شود از استرس دانش آموزان نان خورد؟حتما می گویید نه؟اگر خوشتان می آید در جریان باشید که دیشب تا صبح گریه کرده ام و همینطور شب های قبل. ادامه مطلب

امروز من با ذهنی آرام تووی اتاقم نشسته ام و مشغول فکر کردن هستم،من بابت چه چیز هایی شکرگزار و قدردان هستم؟من میتوانم همه چیز را تصور کنم،تخیلات بی انتهاست،می توانم آرزو کنم،هدف داشته باشم،دوست داشته شادامه مطلب

پرندگان پشت بام را دوست دارم دانههایی را که هر روز برایشان میریزم در میان آنها یک پرندهی بیمعرفت هست که میدانم روزی به آسمان خواهد رفت و برنمی گردد. من او را بیشتر دوست دارم

بلدم تکیه کنم باز به دیوار خودم یا حصاری بکشم دور و بر غار خودم بلدم آه به آه از تو بگویم هر بار تا بسازم قفس از غصه ی بسیار خودم

داشتم فکر میکردم که ما آدم ها اکثر اوقات نمیدانیم باید از چه راهی اقدام کنیم یا وقتی میخواهیم حرفی بزنیم نمیدانیم چگونه بگوییم که موثر واقع شود. راستش را بخواهید حتی اگر چهل و پنج سالمان شود یا پنجاه ادامه مطلب

دخترکم،الآن که دارم( در عالم خیالاتم البته) نگاهت میکنم و تو مو هایت را میبافی و پشت چشم برای پدرت نازک میکنی؛ به این فکر میکنم که چه بی اندازه زیبایی و نمی توانم وصف تو بگویم،فقط میخواهم بدانی زیباییادامه مطلب

نوه های عزیزم!
لطفا نمونه ی بارزی از مادر ایرانی نباشید!
"یک عدد تیپیکال مادر ایرانیه میگه: «من دوست دارم دخترم/پسرم بره دنبال درس. چون مغزشو داره.» انگار هنرمند شدن،نوشتن،ساز زدنو... نیاز به مغز نداره. و در ادامه: «دوست دارم علاقهش رو در کنار درسش ادامه بده.»
عزیزان. دانشکده هنر، پره.
پره از لیسانسهای غیرهنریای که فهمیدن «در کنارش» یا اصلا شدنی نیست یا خیلی فرق داره با «خودش». :)"
5.04.19

نوه های عزیزم
یاد بگیرید نسبت به اونایی که اهلیشون میکنین مسئولیت پذیر باشید،همیشه،همه جا.
28.04.19

بعد خوندن یه متن از یک نفرِ خوبِ آرش نام با تیتر چند بهانه برای خوشحال بودن، گوشه ی دنج خلوت خودم رو برگزیدم و شروع کردم به نوشتن دلایل خوشحالیم،میدونم خیلی بیشترن،ولی فعلا به همینا بسنده کردم،بعدا کهادامه مطلب

امروز بعد از اینکه دوستم باهام درد و دل کرد و عاجزانه سکوت کردم،فکر کردم ،کلی در مورد این فکر کردم که وقتی یکی باهامون درد و دل میکنه چیکار کنیم.وقتی یکی باهامون درد و دل می کنه باید اول سکوت کنیم،نباادامه مطلب

به نظرم در کافه نشستن و سیگار کشیدن یا در فضای تاریک و مه آلود نشستن و کافکا و گابریل گارسیا مارکز خواندن ادم را هنرمند ایرانی نمیکند.نهایتا اگر چیزی از اینها در بیاید هنرمند فرانسوی ست. که با توجه بهادامه مطلب

غرق شدن در كلاس هاي مختلف كنكور با آن استاد هاي خوش قد و بالا و خوش پوش و خوشتيپ!!وقت گذراني در آموزشگاه هاي به اصطلاح علمي مختلف،سوار بر تاكسي از اين آموزشگاه به آن ديگري رفتن،انتظار كشيدن براي چاپ فادامه مطلب

دو نفر از آدم های مهم زندگیم درونگرا تشریف دارند فلذا ایشان را باید شناخت..!باید دانست که دنیای درونی شان چقدر خوب و جالب است .باید دقت کرد : )افراد درونگرا, جزو کسانی هستند که بیشترین قضاوت در مورد آادامه مطلب

رُک یا Frank به معنای ابراز نظر شخصی در مورد مسائلی است که مربوط به خود ما می شود! مثلا "من بستنی دوست ندارم" و این موضوع را به صراحتاً بازگو می کنم؛ یا دوستی از من می پرسد "میای بریم بیرون؟" براحتی مادامه مطلب

میگفت آدمها اصولا میگذارند و میروند، مگر اینکه خلافش ثابت شود. میگفت ماها مدام از مغزمان کار میکشیم تا به هر ضرب و زوری که شده آدمها را جذب کنیم. اما سوال سادهای که کمتر از خودمان میپرسیم این ادامه مطلب