به نام خدا- شیرین ستونی دوازدهم تجربی ۲
نامه ی سر
گشاده ی من به
وزیر علومآقای وزیرمن و دوستان بسیاری که امسال هم مانند سال های قبل بیش از یک میلیون نفر می شویم دوازده سال است که به امید کنکور درس می خوانیم؛ اما من یک سوال از شما می پرسم، آیا دوازده سال زندگی انسان با یک آزمون سنجیده می شود؟ آن هم آزمونی که فقط و فقط حافظه ی من و امثال من را می سنجد؟ آقای وزیر،من شعر های کتاب ادبیات را با احساس می خوانم، بوی گل و ریحان هارا در سال دهم ازبر بودم و در سال یازدهم انسانم آرزوست مورد علاقه ی من بود. آقای وزیر، من به نوشتن علاقه مند هستم، زنگ های انشا را همیشه دوست داشتم، احساساتم را با ظرافت تمام با قلم به روی کاغذ می آورم ؛ اما کجای این کنکور شما این مهارت مرا می سنجد؟ آقای وزیر..از خواندن درس زیست عاشق دنیای اطرافم می شوم،با عینک دانش به گیاهان نگاه می کنم،زیبایی ها و نظم بدن را چنان با شوق می خوانم و وزن و قافیه هایش را اثری زیبا از شعر حافظ می یابماین شور و عشق را چگونه می سنجید؟آقای وزیر محترممن زبان انگلیسی را بسیار دوست دارم و به خوبی صحبت می کنم،اما وقتی به قواعدی گیر می دهید که خود انگلیسی زبانان هم در طول عمرشان به آن ها فکر نکرده اند درصد زبانم می شود هشتاد و میگویند توی کنکور شما از من بهتر ها هست،پس من رشته ای که دوست دارم را از دست می دهم.آقای وزیراین کنکوری که گذشت از آن از پل صراط خدا هم سخت تر شده،کجایش مسئله ی ریاضی ای که من تا یک قدمی پاسخش رفته ام را به شما نشان می دهد؟آقای وزیرمگر می شود از استرس دانش آموزان نان خورد؟حتما می گویید نه؟اگر خوشتان می آید در جریان باشید که دیشب تا صبح گریه کرده ام و همینطور شب های قبل. زخم...
ادامه مطلبما را در سایت زخم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 124 تاريخ: پنجشنبه 23 تير 1401 ساعت: 22:03