نامه ی سر گشاده ی من به وزیر علوم

به نام خدا-  شیرین ستونی دوازدهم تجربی ۲

1 ی سر 1 ی من به 1 1

آقای وزیر
من و دوستان بسیاری که امسال هم مانند سال های قبل بیش از یک میلیون نفر می شویم دوازده سال است که به امید کنکور درس می خوانیم؛ اما من یک سوال از شما می پرسم، آیا دوازده سال زندگی انسان با یک آزمون سنجیده می شود؟ آن هم آزمونی که فقط و فقط حافظه ی من و امثال من را می سنجد؟ 
آقای وزیر،من شعر های  کتاب ادبیات را با احساس می خوانم، بوی گل و ریحان هارا در سال دهم ازبر بودم و در سال یازدهم انسانم آرزوست مورد علاقه ی من بود. آقای وزیر، من به نوشتن علاقه مند هستم، زنگ های انشا را همیشه دوست داشتم، احساساتم  را با ظرافت تمام با قلم به روی کاغذ می آورم ؛ اما کجای این کنکور شما این مهارت مرا می سنجد؟
 آقای وزیر..از خواندن درس زیست عاشق دنیای اطرافم می شوم،با عینک دانش به گیاهان نگاه می کنم،زیبایی ها و نظم بدن را چنان با شوق می  خوانم  و وزن و قافیه هایش را اثری زیبا از شعر حافظ می یابم
این شور و عشق را چگونه می سنجید؟

آقای وزیر محترم
من زبان انگلیسی را بسیار دوست دارم و به خوبی صحبت می کنم،اما وقتی به قواعدی گیر می دهید که خود انگلیسی زبانان هم در طول عمرشان به آن ها فکر نکرده اند درصد زبانم می شود هشتاد و میگویند توی کنکور شما از من بهتر ها هست،پس من رشته ای که دوست دارم را از دست می دهم.
آقای وزیر
این کنکوری که گذشت از آن از پل صراط خدا هم سخت تر شده،کجایش مسئله ی ریاضی ای که من تا یک قدمی پاسخش رفته ام را به شما نشان می دهد؟
آقای وزیر
مگر می شود از استرس دانش آموزان نان خورد؟
حتما می گویید نه؟
اگر خوشتان می آید در جریان باشید که دیشب تا صبح گریه کرده ام و همینطور شب های قبل. 
یا اگر نمی دانید بگویم که غول کنکوری که ساخته اید باعث شده از استرس من و امثال من هزاران نفر پول میلیاردی به جیب بزنند و ما با آگاهی کامل به آن ها پناه می بریم و نانشان را تامین می کنیم.

آقای وزیر من عاشق نجات دادن دیگران هستم،من دوست دارم پزشک شوم تا کودکی را از غرق شدن در باتلاق نا امیدی نجات دهم، تا بتواند بار دیگر دست پدر یا مادرش را بگیرد.
آیا تستی دارید که این عشق را به شما نشان دهم؟

راستی آقای وزیر اگر روز کنکور مشکلی برایم پیش بیاید،چه جسمی و چه روحی،یکسال عمر من چه خواهد شد؟ دوباره از نو؟

آقای وزیر عزیز
چرا فقط یکبار کنکور ؟چرا من نمیتوانم مانند هم نوعان خودم در یک کشور دیگر  که میتوانند سالی چند بار برای حضور در دانشگاه مورد نظر خود کنکور دهند نمی توانم و فقط و فقط  یک بار کنکور می دهم؟
آقای وزیر
به نظر من باید این کار از اساس و بنیان اصلاح شود

آقای وزیر ؛ وقتی ما وارد کلاس اول شدیم یک طرح جدید دادید و قرار شد طبق نگرش جدید مهارت من سنجیده شود، قرار بود طبق طرح شماها زیبایی های دنیارا بیشتر لمس کنیم اما روز به روز که بزرگ تر می شویم از لذت های دنیا محروم تر می شویم،آقای وزیر هیچ می دانید من امسال موقع سال تحویل لبخند نزدم؟ چطور انتظار دارید در آینده با انسان هایی رو به رو شوید که در سلامت کامل روحی و جسمی به سر می برند؟
اقای وزیر می دانید سالانه چند نفر از دانش آموزان از دست شما فرار می کنند؟ دختر عموی من بار و بندیلش را بسته و نمیخواهد خودش را درگیر غول شما بکند. 
یکی از بهترین دوستانم از تابستان امسال دیگر میان ما نخواهد بود و به کالجی در کانادا خواهد رفت.
 آقای وزیر پس ما چه می شویم؟ بعضی از ما ها انتخاب می کنیم که بمانیم و بعضی هایمان نمی توانیم کار دیگری جز ماندن بکنیم،می شود بگویید برای ما چه ایده ای دارید؟ راستی آقای وزیر، فرزند خودتان ویزایش را گرفته است؟کارنامه اش را ترجمه کرده اید؟

آقای وزیر 
دیشب خاله ام بعد از مدت ها به خانه ی ما آمد، ولی دیگر حال من را نپرسید و به جای آن وضعیت درسی ام را جویا شد، چون من کنکوری ام و عزیزانم با شنیدن صدایم و با دیدن چهره ام می پرسند چند روز به کنکور مانده و درس ها چطور پیش می رود؟ 
می دانم شاید می گویید ما هم همینطور درس خواندیم و پیشرفت کردیم ولی می گویم که اگر شما هم همینطور نمی خواندید  الان یک کشور موفق با الگوی انسانیت و پیشرفت  بودیم.
وقتی می گویید سال هاست که چنین است یعنی به تغییر کردن و رشد کردن اهمیتی نمی دهید. آقای وزیر،داروین را که می شناسید؟ مطمئنم سال کنکورتان درمورد تکامل خوانده اید(که البته الان از کتاب های ما حذفش کرده اید)پس آیا قبول نمی کنید که اگر تغییر و تکامل در این دنیا جا نداشت شاید اصلا انسان به جود نمی آمد؟ یا اگر هم من و شما وجود داشتیم فوقش توی غار زندگی می کردیم.
آقای وزیر
مادرم غصه ی حرف فامیل را می خورد،پدرم هم دائما از شهریه ی مدرسه و کلاس هایم می گوید و من همزمان با درس خواندنم به آن ها هم فکر می کنم،از ما که گذشت آقای وزیر...

حداقل برای بعدی ها کاری بکنید..