آدم ها

می گویند نگران نباش

مسیر هرچه طولانی تر،زیباتر

مثل شب که هر چه طولانی تر باشد

زنان و مردان بیشتری را سر عقل می آورد

ولی من به خانه فکر میکنم،به خانه ای که همیشه

در جنوبی ترین نقطه ی هر مسیر

و در دور ترین نقطه نسبت به من قرار دارد.

و من باید بگذرم ،از تمامی کوچه های سرد و خیابان های تاریک

که در خود آوارگی آدم هارا پنهان کرده اند

و آدم ها هم،خودشان را در خودشان مخفی میکنند

کاش میشد برای رسیدن به خانه از دریا عبور کنم

و روی دریا بنویسم

"خودت را درخودت پنهان نکن"

لا اقل دریا،ماه را در خود پنهان می کند.